| Ik ben Yvonne, in een Rooms-Katholiek gezin geboren. Door mijn huwelijk ben ik via de Gereformeerde Gemeente in Nederland terecht gekomen in de Hervormde kerk(Gereformeerde bond), waar mijn echtgenoot en ik nu al vele jaren elke zondag naar toe gaan. Voorheen met onze kinderen. Nu ze allemaal uitgevlogen zijn, samen. Dankbaar ben ik, voor de kennis die ik in de Gereformeerde Gemeente in Nederland tot me heb kunnen en mogen nemen. Tevens dankbaar voor de christelijke vrijheid, die de Hervormde kerk biedt en de (christelijke) normen en waarden die ik in mijn jeugd heb meegekregen. Toen onze kinderen uit huis gingen, kreeg ik meer tijd voor mijn hobby schrijven. Daarnaast help ik ouderen in de huishouding. Bewust werk ik een paar uurtjes in de week, om tijd genoeg te hebben voor man, kinderen, kleinkinderen, familie en mijn iets verdere naaste. Het verhaal "zweefde" al járen door mijn hoofd. Een paar jaar geleden heb ik het in woorden op mijn laptop gezet en plaatjes erbij gezocht. Graag neem ik jullie mee naar: |
Over de schrijver
Abonneren op:
Posts (Atom)
29) Fijn kneepje
‘Nee!’ Verbijsterd grijp ik de poot van Ramkonijn. Onze poten zijn klam van het koude zweet. Angstig voor wat we lezen in elkaars ogen, s...
-
‘Nee!’ Verbijsterd grijp ik de poot van Ramkonijn. Onze poten zijn klam van het koude zweet. Angstig voor wat we lezen in elkaars ogen, s...
-
Ik herken mezelf in de ongeduldige kleine Lamprei, en glimlach onwillekeurig. Wij richten ons beider gespannen, vragende en verlangende ogen...
-
Aasbrenger, Vredepijler en ik reiken elkaar de vleugels en poot. Het enige geluid dat we horen is het suizen van de wind en de daardoor rits...
.webp)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten